22-23-24 Augustus BrodenbachWinningen/Oberwinter

Even een kort berichtje, we maken schippersdagen. Gisteren 60 kilometer met 1 sluis waar we een uur hebben moeten wachten. 't Was de laatste in Duitsland, voor ons dan. Nu liggen we in Oberwinter, en vanavond waarschijnlijk in Hitdorf. Het is elke dag bloed en bloedheet, we weten niet hoe we met 25 graden 's nachts in de slaapkamer de nacht moeten slapen en aan het eind van de middag zijn we zo gesloopt, dat van schrijven op de laptop ook niet veel terecht komt. Maar de Rijn is, zeker met die zon erbij, prachtig.Het vaarverkeer valt tot nu toe mee. Dus ook de golven....vooral belangrijk voor Blacky, dan hoef ik minder te ruimen!!!!!??

21 Augustus Brodenbach

Nog net op tijd de haven van Brodenbach binnengelopen. Halfuurtje later en de enige lege plek was gevuld door een schip wat zo laat na ons hier arriveerde en onverrichte zaken weer de Moezel op moest om elders een aanlegplekje te vinden. Ook deze haven is een topper, door het uitzicht wat we vanaf onze boot we op de rivier hebben. Er valt voortdurend iets te zien.

Even over de dijk is de Moezel te zien.

Van passagiersschepen, vrachtvaarder en allerlei klein grut wat plezier voor tien heeft op de jetski of in van die kleine badkuipjes, die deze keer wel uit het water komen en planeren. Niet van die rechtopstaande, gierende oversized motoren, die wel veel lawaai maken maar geen snelheid. Vooral die kleine jochies die met pa, het is zondag, dus ze zijn allemaal vrij, mee mogen racen.
Na een slechte start vanmorgen, het regende gestaag en het was te koud om boven op het achterdek te blijven zitten, is het rond het middaguur bloed en bloed heet geworden. Vooral nu in de keuken, waar een coq-au-vin staat te pruttelen. We hadden, luisterend naar het weerbericht gisteren, een regenachtige dag verwacht……. Het is ook nooit goed, zal menigeen zeggen.!!!
De Moezel geeft steeds het zelfde beeld, wijnvelden,bossen, hier en daar even onderbroken door een groepje huisje, dorpje dus, en dat dan urenlang. Maar vervelen gaat dit nog steeds niet. Dit zou wel eens de laatste stop op de Moezel kunnen zijn, of misschien toch nog een keertje somewhere. En dan volgt de Rijn. Dan gaat het gemoedelijke, gezapige en relaxed varen over in wat meer hectische momenten. Met grote havens en heel veel verkeer. Hopelijk ook van dit mooie weer als van vandaag erbij…

18 Augustus Cochem

Cochem vanuit de burcht gezien

Haven van Cochem met nog net zichtbaar het rode paaltje op de steiger.

Nog drie sluizen en dan zijn we weer in Nederland. Alleen die nog in de Moezel, niet in de Rijn. Totaal zo’n 20 meter naar beneden, tot op Rijn niveau.

Gisteren de sluis Sankt Aldegund gedaan, 7 meter naar beneden, tezamen met een passagiersschip en een vrachtvaarder. Even was de sluiswachter in de war na mijn aanmelding, hij dacht dat wij, Lenie Anna, ook vrachtvaart waren. En niemand zag dat schip, tot het bleek een “jachtje” te zijn. Ik zeg altijd jacht, maar dat ging dus de mist in. Sportboot, helpt ook niet, want dan vindt de sluismeester dat we de kleine sluis van 3,4 meter gaan gebruiken. Voortaan zullen we de term Sportschiff gebruiken, misschien klinkt dat beter en dus duidelijker is naar ze.
Twee uur vanaf Senheim tot hier in Cochem. Van de haven werd gezegd, dat die nogal lawaaierig was. Overdag? Ja, een beetje, maar nog steeds niet zo erg als in Saarbrucken. En de haven van Senheim denken we ook niet graag aan terug, wat geluidsoverlast betreft. Overdag een generator van een bedrijf die kabels legt en tot ’s avonds laat tractoren die de wijnvelden bewerken. En ’s nachts hier in Cochem? Doodse stilte, wat een luxe! Geen verkeer, helemaal niets. Al die “oudjes” liggen na 10 uur op 1 oor, zeggen we dan tegen elkaar.
Gisteravond weer een hapje buiten de deur. De prijzen, zelfs in het zeer toeristische Cochem zijn laag. Rond de 12 euro voor een menuutje. Gisteravond voor 50 euro, voorafje, hoofdmenu, fles Dornfelder (rode wijn) en dessert. Waar vind je zoiets in Nederland?
Straks gaan we boodschappen doen in Rewe, een supermarkt waar ik nog nooit van gehoord heb. Maar volgens Internet een grote, of te wel XL . Uitgevonden via vriendin in Nederland, zelf kwam ik niet veel verder dan kleine Edeka en Aldi ergens. We hopen daar bij Rewe onze geiten/schaapvoorraden aan te kunnen vullen.
Wat een luxe trouwens om onderweg gewoon, nou ja gewoon, Internet via, nu Vodafone, te hebben. Alleen het is zeer traag, en daar schijnt Vodafone bekend om te staan. Maar je hebt tenminste “iets” om met het thuis front in contact te blijven. En dat voor ongeveer 40 euro per maand, 24 uur per dag. Exclusief 40 euro voor de stick.
En het uitzicht hier? Fantastisch.

19-20 Augustus Cochem

Inderdaad was Rewe een super supermarkt, en hebben we weer van alles aan lekkers kunnen aanvullen. Niet de geitenyoghurt, wel kwark. Nou ja dat is ook goed.

Vandaag hebben we Cochem aan de overkant van ons bezocht. Wat een drukte niks voor ons. Geen gezellige terrasjes, zelfs niet aan de waterkant. Geen ruimte….. Alles gevuld met verkeer, kuierende mensen en stellages met kleding en schoeisel, afgewisseld met ijstenten. Of wijnwinkels.

Samen hebben we een kleine poging gedaan om een eindje naar de burcht te lopen. Maar al snel bleek dat de weg die we liepen er niet heen voerde, en bovendien toch ook van het kaliber was wat je niet gaat bewandelen.  Maar goed voor de conditie, dat wel!
Geen terrasjes, dus ook geen koffie met gebak!

Morgen gaan we een stukje verder richting Koblenz. Nog een beetje Moezel-genieten. Want dat is het. Ten eerste omdat het als maar van dat prachtige, ietsje te warm eigenlijk, weer is en ten tweede het allemaal zo relaxed toegaat hier.

17 Augustus Senheim

Prachtig weer, stralend blauwe hemel. Ik denk dat het heet zal worden hier in het dal, vandaag. Vanmorgen een sprookjesachtige lucht te zien. Wijnbergen zwaar in de mist. Zoiets is dan, in pakweg 10 minuten, weer verdwenen. En dan weet je dat het zo zal blijven die dag (?).

We blijven nog een dag. Gisteren hebben we de was gedaan, alle waszakken zijn weer leeg, en vandaag willen we een beetje “schoon-schip” maken. Stofzuigen etc. Alles even van z’n plaats halen en de haren van Blacky wegwerken. Morgen varen we verder.

Gisteren nog een kleine poging gedaan het plaatsje Senheim te bekijken. ’t Blijven van die poppenhuis dorpjes. Vakwerkhuisjes met daarin heel veel wijnhuizen, en heel soms ook andere bedrijven, met de meest mooie uithangborden.

Een nadeel de hellingen zijn niet te be-fietsen. En net aan te lopen. Gelukkig dat er af en toe de beloning een espresso met pruimentaart is…..

14-15-16 Augustus Bullay/Senheim

Kwart voor tien en al een eerste wesp binnen. Sinds ik voor een tweede keer gestoken ben door zo’n kreng, gisteren bijna weer, maar hij was te versuft om te gaan reageren toen ik een tafeltje pakje en hij een beetje klem kwam te zitten tussen mijn vinger en het tafelblad. Tegenwoordig pas ik extra op. Want wat een last heb ik van die tweede wesp gehad. Dikke arm en dagenlang krankzinnig makende jeuk. Zo ernstig dat we uiteindelijk een apotheek hebben opgezocht, en cortisone zalf hebben gekregen. Een dag of vijf was ik er mooi “zoet” mee.

 

Sinds we een boek over de Moezel in Neumagen bij de Captainerie gekocht hebben, met vaarkaarten en heel veel gegevens over mogelijke aanleg plaatsen erin,  vinden we de meest mooie, lees: gratis, plekken. Aan steigers met de mooiste panorama’s, 1 slingerende rivier tussen hoge wijnbergen.

De sluis Sankt Aldegund was ook, net als vele hiervoor, zeer meewerkend. We kwamen aan en vroegen of we geschut konden worden. Daar zeggen ze geen ja of nee op, maar je hoort wel hoelang of waarop je moet wachten. Wij kregen te horen dat we mee konden als er nog een schip “zu Tal” zou gaan, en anders alleen. Kort daarop kwam nog een plezierboot en jahoor, GROEN! Alles bij elkaar duurde het ongeveer driekwartier. Een uurtje verder, na twee aanlegsteigers als “te zwak voor ons” betiteld te hebben zijn we de haven van Senheim in gevaren. Een prachtige beschutte haven. Heel wat anders dan de laatste steiger bij Bullay. Een H-steiger, die meters verschoof, met ons eraan, als een vrachtvaarder voorbij voer. Vooral stroomopwaarts. Eigenlijk af en toe best een beetje eng.

Deze haven is in combinatie met een camping met als titel “Das Hollandische Hof”. En dat is het, je kan er gewoon met Nederlands terecht bij de havenkantoor. Op camping  zijn de meeste auto’s ook uit Nederland.

We hadden wel een wat irritante verrassing bij onze aanmelding. We moesten onze bootpapieren, oa eigendomsbewijs (ICC), aan ze tonen. Nog nooit meegemaakt. Ik had al eerder zoiets gehoord, maar dacht dat dit incidenteel was en omdat die mensen daar waarschijnlijk aanleiding toegaven. Op mijn vraag waarom dit hier zo gold, kregen we een heel verhaal over een rechtszaak die geheel anders verlopen zou zijn als men wist wie de eigenaar van een bepaald schip was die schade had gemaakt aan…dat heb ik niet begrepen. Ik had er de pest in, ik voelde me ook als boef behandeld.

Ach maar even, zeker toen ik ontdekte dat mijn “Schitzel” in de buurt was. In het plaatselijke “Schnitzelhaus”. Dus meteen het een en ander geregeld om daar ’s avonds aan te kunnen schuiven.

Wat Jaap later tijdens het eten, die nog steeds een beetje zat te morren over die “papier kwestie”, in keer een goed humeur opleverde, was het zien van een groot, damhert grazend bij de wijnstruiken. Het hele terras in een keer allemaal achterstevoren en ook kijken. Hij bleef daar tijden grazen en even toen we niet opletten, was die verdwenen. We hadden graag gezien waarheen. Jaap nog steeds turend, ontdekt niet veel later drie herten, die geen herten bleken te zijn, maar Moeflons! Een mannetje plus twee vrouwtjes. Ze sprongen met z’n allen als geiten, en dus dachten we, misschien zijn het wel Gemzen. Maar later, toen we terug op de boot waren, bleken het toch inderdaad Moeflons te zijn. Wie verwacht zoiets…… Staan ze nou binnen een hek of lopen die hier in het wild?

 

14 Augustus Zell am Mosel

..... en het regent er nog steeds!

13 Augustus Zell (a/d Moezel)

Een kleine 20 kilometer verder en we liggen nu in Zell aan de Moezel. Zo in dit tempo zijn we over een dag of vijf in Koblenz en dan zoef de Rijn af! Niet dat we dat graag willen maar er zijn geen leuke kleine aanlegplaatsen, allemaal grote havens en je gaat er met een sneltreinvaart. Soms is 80 kilometer op een dag daar, geen enkel probleem.
De sluis van vandaag was gelukkig wederom een snelle. Niet meer dan een klein half uurtje hoefden we maar te wachten om mee te mogen. Samen met een grote rondvaartboot en vier andere plezierbootjes.
Vanmiddag nog een rondje Zell gedaan, leuk stadje, niet echt toeristisch. We probeerden nog ergens een flappentapper te vinden, maar niet een was bereikbaar. Allemaal achter glas en gesloten het hele weekend. Toch vreemd als iedereen hier zo’n beetje afhankelijk is van het toerisme…..
Verder nog bezoek gehad van een klein bootje met pech. Dat dacht hij tenminste. Of hij even vast mocht maken om het water in te kunnen duiken om zijn schroef te inspecteren. En na een rillerige duik, het water zal vast niet boven de 20 graden zijn, kwam hij tevoorschijn met de mededeling dat hij zo te merken geen schade had daar. Hij was ergens in de Moezel vast komen te zitten en met zijn schroef door het grint geschraapt. Hij wilde daarom toch wel even kijken of alles nog in goede staat was. Komt het water uit, trekt zijn zwembroek uit en begint zich uitgebreid af te drogen. In mijn gezichtsveld! Je kon zien dat het water koud was, heel koud….

 

Plaatsje Zell, waar de wijn Zeller Schwarzer Katz vandaan komt.