9-10 Oktober Purmerend-Edam

9 Oktober Purmerend
Wat regende het gisteren. Geen weer om er op uit te gaan. Jaap heeft wat herstelwerkzaamheden gedaan, een van de knoppen op het dashboard boven blijft af en toe hangen, en ik heb mijn tanden gezet in het uitvinden wat dat stuk hout aan de voorkant van al die huisjes toch betekent. We hebben hier een razendsnelle vrije verbinding en dan hoef je niet te letten op een MB-tje meer of minder. Maar ik heb het gevonden, althans dat denk ik. Het meest uitgebreide verhaal ging over Friesland. En niet over West Friesland, een deel van Noordholland. Het staande gedeelte, die lat, heet een Makelaar. Hiermee wordt meteen het probleem al duidelijk, tik je dit woord in, dan krijg je allerlei informatie over waar en welke makelaars er zijn. Niet over de houten constructie dus. Via iemands weblog, je ziet maar weer hoe belang die dingen kunnen zijn (?!), en via via vond ik van alles. De Makelaar is vaak een onderdeel van een Uile(n)bord.

Uilebord

Uilebord

Dit las ik over Uile(n)borden en Makelaars:
“De plaats waar de drie zijden van het dak van een boerderij of schuur bijeenkomen, is van oudsher een kwetsbaar punt in de constructie van het dak. In Friesland werd het uiteinde van de nokbalk tegen regen en wind beschermd door een driehoekig bord, het Uilebord genoemd. De boeren wilden graag dat er uilen in hun schuur nestelden omdat het goede muizenvangers zijn. Daarom zaten er gaten in het Uilebord: de vogels konden de ruimte tussen bord en dak gebruiken voor een nest. Tegenwoordig is het gat met een rozet of kruis afgesloten.

Makelaar

 

Makelaar
Twee elementen keren elke keer terug: Een de Makelaar met de daarbij terugkerende symbolen: Klaverblad (drie-eenheid), halve maan (vruchtbaarheid), rooster of harp (eigendom van het land) en es (levensboom), twee zwanen met gekromde nek vormen het tweede element. Hun sierlijkheid is waarschijnlijk de belangrijkste reden van hun bestaan, maar ze zouden ook kunnen verwijzen naar het christelijke symbool voor naastenliefde of het Oudfries heidendom (!?).
Vandaag varen we naar Edam. Onderweg ga ik zeker kijken of wat ik er tot nu toe overgelezen heb, ook te herkennen is. Waarschijnlijk het verhaal over de kleur wit geen eigendom, en groen wel eigendom van de boer, zal denk ik niet meer opgevolgd worden. Net als in de watersport het symbool de gouden knop op de vlaggenmast, dit schip is geheel afbetaald en dus eigendom van de schipper, ook niet meer te herleiden is.
Een ding hoop ik wel voor vandaag, minder regen! Het maakt het uitzicht op al die mooie dingen, soms zo treurig van aanblik…..

Edam, het werd alleen maar treuriger. Gisteren niet op stap gegaan vanwege de regen, vandaag waarschijnlijk ook niet. Regen, regen en nog eens regen. Zojuist is er een havenmeester langs geweest. Even nog acht eurootjes innen. Iets waar we niet vrolijk van worden, als je zo gekluisterd bent aan de plek waar je vastgemaakt heb. Wandelen met onze stramme ledematen is er niet bij, vooral niet als het daarbij ook nog koud is. Echter hij had wel een hele belangrijke opmerking tijdens zijn bezoekje geplaatst. De brug bij Broek in Waterland is gestremd. He, hebben we iets gemist? Ja hoor, tot 19 Oktober gesloten! Dus dat briefje bij de brug in Purmerend was geen onzin? Dat wordt dus terug naar Purmerend en dan via het Noord Hollands kanaal naar het IJ, bij Amsterdam. Jammer, maar ‘t is niet anders. Je zou ook over, via het Markermeer kunnen varen naar Amsterdam, maar dat zien we met de voorspelde wind 5 a 6 niet zo zitten met dat open water. Dan maar ander half uur terug varen. En het was nog een saai stuk ook, en zoiets tweemaal varen is niet bepaald gezellig.

Vooral bij het zien van vele wrakken, of krotten langs de waterkant. Veel van die bouwsels zijn zelfs bewoond! Treurnis alom. En mijn kennis toetsen wat betreft de Makelaars, ging ook al niet. Sporadisch zien we een Makelaar en dan meestal heel strak uitgevoerd, zonder enig tierelantijn.  En ze zien er daarbij nog allemaal hetzelfde uit.

 

Het plekje waar we nu liggen is wel aardig. Heel knus tussen kleine huisjes met puntdaken in baksteen en hout uitgevoerd, specifiek voor deze streek, heel popperig. Morgen roetsjen we het Noord Hollands kanaal door. Om vlak voor we bij het IJ bij Amsterdam zijn, te eindigen. Ik houd niet van die grote rechte kanalen. Hopelijk vinden we wel een mooie plek om aan te leggen.

10 Oktober Edam

Regen, regen wat een nattigheid alom. En het schijnt ook niet beter te worden vandaag.
Gistermiddag toch maar de fietsen van boord gehaald en naar de haven van Edam gefietst. Mooie straatjes en gekke bruggetjes worden iets minder leuk als je door een bril die geen ruitenwissertjes heeft moet kijken. Toch nog weer een fort gezien, we waren aan de late kant, ze gingen sluiten, dus even snel een plaatje en het geheel in draf bekeken. Terug op de boot kachel aan. En een echte winterkost gegeten, zuurkool met worst en spekjes. Een nadeel, het ruikt nu, het is kwart voor negen in de ochtend, nog steeds een beetje naar spek bakken……Terwijl we gisteren toch braaf afgewassen hebben!

Straks in de regen en wind, ik geloof 5 a 6 Bft, op weg naar Amsterdam. Heel vervelend als je even voor een brug moet wachten, je dweilt dan van de ene naar de andere oever tijdens ’t wachten op een “openingetje”.

7-8 Oktober Woudhaven/Purmerend

De wind, beter gezegd de storm komt nu uit een heel andere hoek. Niet zo windstil meer hier. Vannacht nog zelfs flink onweer gehad.
Blacky wil alsmaar naar buiten, op ons achterdek, maar dat zie ik niet zo zitten. Een grote windvlaag en hoeps vliegt die vast overboord. Blijft dus binnen! Gisteravond laat vroeg hij ook al of die daar heen mocht. Jaap zei, die gaat echt niet want hij houdt niet van wind. Hij had het nog niet helemaal uitgesproken of Blacky stond hevig uit te waaien helemaal aan het eind van ons schip. Jaap moest zelfs, in pyjama de kou in en  er achter aan om hem naar binnen te jagen. Meneer had weinig zin. Katten zijn NIET ALTIJD te voorspellen….
Toen vanmorgen de wind weer wat was gaan liggen, zijn we na het water tanken, een vriend van ons riep ooit: “Je moet water pakken als je water pakken kan…” omdat het niet overal en altijd verkrijgbaar is, verder gegaan. Richting Purmerend. Via het Noordhollandschkanaal. Een redelijk drukbevaren kanaal. Menig vrachtvaarder kom je er tegen. Nu vooral zandschepen.
Bij Spijkerboor stond op ons kaartje een fort vermeld. Misschien te bezoeken? Aangekomen daar, zagen we een eetcafé en we hadden wel zin in een broodje kroket. Bovendien waren we nieuwsgierig of deze de kroeg was, zo’n bruine, waar we ooit eerder geweest waren. En inderdaad, en zoals veel kroegen is roken daar verboden, maar ook daar trekt niemand zich wat van aan. Gewoon doorroken….

 

De broodjes met kroket smaakte redelijk, net als de koffie, maar niet de prijs. Wennen hoor hier in Nederland als je onderweg een snack wil eten. Vandaar uit zijn we toch even gaan kijken of we het fort konden bezoeken. Op afstand bekijken, dat kon wel, verder was alles afgesloten. Trouwens wat we er van konden zien, was niet echt bijzonder. Hoogstens dat deze uit twee etages bestaat. Het is ook de jongste van alle forten. En een wachthuisje er voor, dat hadden we ook nog nergens gezien.

 

Na het fort op naar Purmerend. De vaartocht vinden we allebei prachtig. Er is zo veel te zien, aan diversiteit aan huisjes, grote mooie boerderijen, weidse landschappen, prachtige wolkenpartijen. Toch eens een keertje gaan verdiepen in bouwstijlen in Nederland. Nu valt ons bv op dat op de hoeklijst van veel dakranden een houten symbool is geplaatst. Ik weet dat het niet zomaar versieringen zijn, ze beelden allemaal iets uit.

 

Purmerend, waar kunnen we aanleggen? Op de kaart staan wel vier aanlegmogelijkheden, echter ze variëren van niet kunnen of verboden aan te leggen, tot nergens een vrij plekje te vinden. Dan maar ergens toch vast maken en op informatie uitgaan. Jaap de wal op, naar de brugwachter van de brug Purmerend in, om te informeren wat er aan de hand is met de doorvaart en de brug zelf. Dubbel rood en dat vreemde briefje wat op de brugleuning geplakt zit, en vertelt dat er geen doorvaart naar Edam zou zijn.

Jaap kreeg een hevig verschrikte brugwachter te zien, dubbel rood? Oeps, dat was niet de bedoeling. Niet naar Edam kunnen varen? Dat werd recht gezet. Toen wij zijn brug passeerden, kwam hij zijn hokje uit en riep: “Je kan wel naar Edam hoor, ik zal met jullie meegaan.” Wat lief eigenlijk, maar we wilden in Purmerend overnachten. Ook goed.

Een mooi rustig plaatsje vlakbij het centrum. Net toen we aangelegd hadden, kwam een auto en die stopte pal voor ons op de wal. De havenmeester! Geen havengeld, alles gratis! Is dat omdat het nu na het zomerseizoen is? We weten het niet. Maar in ieder geval mooi meegenomen. En heeft de lunch van vanmiddag hierdoor eigenlijk niets gekost dus….en hebben we “Turk”gehaald! (hihi)

6 Oktober Woudhaven (Alkmaardermeer)

Voor vandaag had het KNMI een harde wind voorspeld. Vannacht was dit al te merken. We maakten steeds van die rare schuivers langs de steiger Oorzaak, echte windstoten van 6 a 7 Bft. Zoals Jaap zei: “Ik wil weleens een keertje vissen, nu dit weer!” Toch weggevaren, noordwaarts. Oorspronkelijk hadden we de route uit het ANWB boekje via Nauernase Vaart gekozen, maar terug het Noordzeekanaal op, nadat we getankt hadden, zagen we met die wind niet zo zitten. En nou helemaal niet, want het stormt verschrikkelijk! En wat zijn we blij dat we de Zaan verder opgegaan zijn. ’t Blijft toch zo’n lief riviertje, vooral met al die historische gebouwen, molens en die groene Zaanse Schans huisjes.

Ik schrijf ‘riviertje’, want zit je even niet op te letten, zit je zo aan de  grond zo ondiep is het hier en daar. Ja, zelfs in de betonde vaargeul. Het bleef flink waaien en de lucht was intussen aardig schoongeveegd met een zonnetje erbij deed ons nog meer genieten. Vooral omdat we oude herinneringen op konden halen. Uit de tijd dat we met ons kleine bootje, De Krekel hier ook voeren. Half jaren tachtig, vorige eeuw…..Trouwens het weer was toen minstens zo heftig. Alleen er was ook nog een zwaar onweer bij.

 

Intussen hebben we een aardig windvrij plaatsje kunnen vinden. En…………Jaap kan vanuit de deuropening, het regent af en toe behoorlijk, eindelijk VISSEN! En dat lukt aardig. Twintig stuks in een uurtje, veel klein spul maar ook een stevige Brasem.

“Zal wel geen snoekbaars kunnen worden, te ondiep,”zei Jaap net.

5 Oktober Zaanstad

Het is inderdaad Haarlem centrum geworden. Aan de, volgens sommigen, de gehandicapten steiger. Zelf had ik van deze naam nog nooit gehoord, in ieder geval zo niet onthouden. Het is wel een beetje  zo, want je stapt op gelijke hoogte van je boot zo op de wal, heel easy dus. Makkelijk ook om dus de fietsen op de kant te zetten. Iets wat we ook gedaan hebben. En op zoek gegaan  zijn naar wat vestingen, forten dus. Oorspronkelijk hadden we een klein tochtje in gedachten, maar voor we het in de gaten hadden fietsten we ruim 20 kilometer, waarvan een groot gedeelte met tegenwind, het was zeker de moeite waard. En goed voor de conditie.....

 

 

Wel vier forten gevonden en drie ervan bezocht! Eentje was door middel van een groot hek afgesloten. De achtergrond van zo’n gebouw vind ik persoonlijk indrukwekkender. De betonnen constructies waren alle vier ’t zelfde, hoogstens wat er in plaats vond niet. Twee wijnhandelaren met wat andere kleine bedrijfjes, een restaurant en zelfs eentje met een kinderopvang. Veel aan deze vestingwerken viel er niet te bekijken. De tocht er heen en langs wel. Door een prachtig vlak landschap en oh zo Hollands. Bruggetjes, weilanden en koeien. Langs een prachtig plassengebied met auto vrije weggetjes.

 

Noordzeekanaal

Vanmorgen weer verder gegaan, naar Zaandam. Diesel tanken. Via de Spaarne naar het Noordzeekanaal. Daar tussen de grote jongens, zeeschepen, en verder omvangrijk  vrachtverkeer, met een stevig windje in de rug, op naar de Zaan, eigenlijk nog Zijkanaal G geheten.
De tankboot lag er nog steeds, en zo kwamen we tot de conclusie dat we nu intussen in drie uithoeken van Nederland we een goedkoop tankstation kennen. Dintelmond, Maasbracht en hier bij Zaandam. De dame die ons van diesel voorzag, bood ons koffie aan tijdens het tanken en dat was gelijk een opstapje om wat over ons te weten te komen….. Wat voor schip, waarvandaan en waar we zoal varen, en hoelang al. De uitspraak die zij daarop deed, deze hadden we nog niet gehoord. Niets iets als: Waarom geel? Of, mis je je huis niet na zo lange tijd, of deze: hoe is dat met zijn tweetjes in zo’n kleine ruimte? Nee, ze zei: “Oh wat romantisch,” en wat klonk dat ontzettend lief.
Verder hebben we de weekboodschappen bij AH, een XL, gehaald. ’t Mag dan een hele grote AH zijn, maar geef ons toch maar de Jumbo in Leidschendam, veel uitgebreider. Meer variatie aan artikelen.

4 Oktober Haarlem-Spaarne

Aan een mooie steiger,water en elektra gratis, liggen we nu. De rust is teruggekeerd, het aantal scheepsbewegingen zijn tot een minimum teruggebracht. Het weer is ook niet zo mooi meer, bewolkt, niet koud en geen wind.
Jaap heeft zijn boodschappen kunnen doen, bij zo’n Hubo van vroeger. Dat zeg ik zo, omdat ik die zaken alleen maar uit mijn jeugd waar ik opgegroeid ben, ken.
De kachel mag weer branden. De isolatie die er was, vond Jaap wat aan de krappe kant. Dus werd het steenwol knippen en jeuk weerstaan, en nu mag hij weer volop branden. Nou eigenlijk niet, want dat betekent dat het koud en naar is buiten. Het is wel al allemaal voorspeld voor morgen en daarna. Weekend 12, 13 graden. Eergisteren nog 25 …..
De eerste twee Kunstwerken hebben we uitgebreid, wel varend bekeken en gefotografeerd. Het gemaal bij Lijnden en Cruquius. Twee prachtige bouwwerken. Ook mooi zijn de villa’s langs de Spaarne, niet alles natuurlijk, maar er staat af en toe wel heel veel moois tussen.

 

Intussen is de televisie weer eens aan de beurt om aan te werken. Gisteravond slechts af en toe beeld, terwijl de boot niet echt bewoog. En het zou niet mogen, maar wij zijn wel een beetje verslaafd aan dat ding. Alleen ’s avonds, nooit overdag. Klein excuusje…

Vandaag gaan we water in Haarlem en diesel tanken Zaandam en ergens een plekje daar zoeken om de wekelijkse boodschappen te kunnen doen. Vooral een beetje grote zaak voor de geitenproducten natuurlijk. Of…. Als we iets leuks (aanlegplaatsje) zien in Haarlem centrum, dat we dan daar  toch nog blijven overnachten en morgen diesel gaan tanken. Dat is nou het heerlijke, je eigen huis voortdurend bij je te hebben, je kan (bijna) overal heen en verblijven.

3 Oktober Molenplas

Gistermiddag een toertje door de omgeving gemaakt. Het is hier schitterend, zo landelijk. Overal kleine boerderijtjes samengepakt tot een gehucht. Hier en daar een veldje met wat koeien, varkens en kippen. Met die zon erbij en bijna geen wind, waan je je in ….ja dat weten we niet. Het is zo NIET-Nederlands en toch weer wel. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om naar de vrije aanlegsteiger vlakbij Haarlem centrum te gaan kijken. Jaap moet boodschappen doen bij

Praxis en die twee zijn dan op redelijke afstand van elkaar. Ooit hadden we opgeschreven dat er slechts plaats was voor drie schepen, maar dat is nu behoorlijk uitgebreid.

Verder Haarlem in gegaan, rondje centrum en wat een drukte. Niet aan mensen op de wal, nee in het water. Overal lagen schepen aangemeerd en op het water was het een komen en gaan van sloepen. Wat ons in deze regio opvalt, dat de meeste bootjes zwart zijn. Die sloepen, bedoel ik. Vreemd, of zijn het huurboten? Kon ik niet ontdekken.

Vandaag schuiven we een klein eindje tot in Haarlem op, om die ene boodschap aan technische artikelen te doen. Volgens mij heeft het iets met de kachel te maken. En daarmee zullen we eerdaags niet zonder kunnen. Nu is het nog lekker, maar de temperatuur gaat naar een graad of vijftien, overdag! Dan moet de kachel wel kunnen branden.

30 Sept. - 1 Okt. Schiphol en Molenplas

Schiphol

 

Onze stop van de dag was vlakbij Schiphol. Wat we vreesden was dat, gezien het file varen, er weinig open plaatsen om aan te leggen zouden zijn. Dat viel gelukkig mee. We waren daar om twee uur en het geluid van de startende en overvliegend en vliegtuigen voor liefnemend, was het er goed toeven. ’s Nachts wordt er niet gevlogen tenslotte.

Om niet het risico te lopen een volgende ligplaast te moeten gaan zoeken, zijn we voor ons doen dan, redelijk vroeg, 10 uur, vertrokken. Onderweg langs de Ringvaart vele aanlegmogelijkheden gezien maar echt aantrekkelijk waren die niet. Vaak veel verkeer dat vlakbij voorbij onze boot gaat en het uitzicht was vak ook niet echt fraai.

Molenplas 's morgens in de mist

We hadden vlakbij Haarlem/Cruquis iets gelezen over de Molenplas, maar de diepgang zou niks voor ons zijn. Slechts 1 meter. Komen we daar, zien we schepen van ons formaat aan een schitterende steiger liggen. Dieptemeter aangezet en…..ruim vier meter. En zelfs nog genoeg plaats voor ons bootje. En wat een uitzicht en wat een verrassing….

Nooit geweten dat er zo’n mooie aanlegplaats, met restaurant, op twee dagen afstand varen van ons vandaan is. Trouwens de Ringvaart van de Harlemmermeerpolder vanaf Badhoevedorp naar Cruquius was ook prachtig.

Zo echt Nederlands. Molens, bruggetjes en woonboten en afgewisseld door panorama’s van de polder. Misschien kwam het ook door het extra mooie weer. Het is een prachtig gedeelte van het lange Ringvaart om te bevaren.
Vandaag hoorden we dat het nog nooit zo warm op 1 Oktober is geweest. En dat blijft nog zo tot Dinsdag….. Daarna VIJFTIEN graden, zal wennen worden.
Vanmorgen wakker geworden in een kleine wereld. Mist, nog geen 10 meter zicht. Die was na een uurtje bijna helemaal opgelost en hadden we ons zonnetje weer terug. Vandaag blijven we hier aan de Molenplas liggen. Vanmiddag misschien een fietstochtje maken.
Gisteren, ‘t leek het wel een vakantiedag ergens in Juli. Heel veel dagjes mensen op en voor in het water. En overal kleine bootjes, sloepen vol geladen, soms zelfs zo, dat je dacht zo’n klein sloepje water zou kunnen maken. Niet schommelen dus…Iedereen wilde nog even van dit alles nog zo kunnen genieten.
Wij genoten ook, vooral gisteravond.
We hebben gegeten hier vlakbij in het restaurant “de Molenplas”. Op het terras met zicht op de boot. Het was er enorm druk, zelfs toen wij toch redelijk laat, zeven uur aankwamen. Het personeel liep zichtbaar op hun laatste reserves, maar bleven glimlachen. Ook toen wij het ze nog moeilijker maakten, door onze bekende vraag: Is het mogelijk om “Koemelk-vrij” te eten, te stellen. Hierdoor ontstond er wel wat  verwarrendheid rond onze bestellingen, denken we. Onze drankjes gingen behoorlijk de mist in. Ik kreeg medium in plaats van droge sherry – ik kreeg daarna een nieuw glas en dus droog – en Jaap had om Ricard of Pernod gevraagd met water en ijs, en dat zou niet lukken, want de kok had de Pernod in het eten al opgemaakt. En kreeg een glas water (?!). Restje van de bestelling? Oké, doe dan maar een droog wit wijntje. Gelukt! En niet zo’n miezer beetje, nee een flink glas!
De kaart, blijft altijd een beetje puzzelen hoe we het allergie verhaal kunnen omzeilen. Maar bood in overleg met de bediening en kok, toch een lekker menuutje voor mij. Jaap koos voor het dag menu. Drie gangen voor nog geen dertig euro. En heel lekker, Heekfilet. Vooraf Salade Caprice, en ik Zalm Sumini. Geen bestek maar stokjes voor Frieda. Maar wat ik ook probeer, dit lukt mij nou nooit om mee te eten. Dus dan maar ‘aan het bestek’! Wat lastig als je salade in een glas zit en niet op je bordje ligt. Glaasje uiteindelijk maar omgekeerd naast de Zalm. Daarna ik een zalige Tournedos in ….? gebakken. Toen de “toetjes afdeling”. De dessert kaart bood mij geen mogelijkheden dan iets heel anders te kiezen. Een espresso met een Amaretto werd het. En ik kreeg een dubbele espresso (had ik die besteld?) en vond het achteraf gezien, prima. Lekker veel sterke koffie met af en toe een drupje lekkers uit een glas waar de Ameretto fles, net als bij de wijn voor Jaap, flink in UIT-geschoten was!!!
Zalig.
En Jaap zijn dessert? Dat bleef maar weg. Dan maar even voorzichtig informeren. Plots kwam de ober, de dames van de bediening waren allemaal intussen verdwenen, vrolijk lachend met een bord waarop saus, 1 bolletje ijs en wat versieringen lagen, aandraven. Op het moment dat hij dat wou neerzetten, trok hij het weer weg en zei dat dit verkeerd was. Tja het was ook wel heel anders dan zoals het dagmenu schreef: een Grote sorbet etc.. Niet veel later kwam hij terug met het juiste blijkbaar, groot en lekker uitziend.  Nog ietsje later kwam ook het oorspronkelijke dessert weer naar onze tafel. “Voor mevrouw, die lust (?) dat vast wel.” En daar zat ik met iets wat ik helemaal niet mag hebben. Dus….Jaap TWEE toetjes! Vaker vertoond tijdens onze reizen.  Jaap had daar wederom geen enkele moeite mee.
De rekening hebben we daarna aan een extra inspectie onderworpen, niets vergeten of teveel opgeschreven? Nee hoor, klopte helemaal. Ooit kregen we, na zo’n soortgelijke ‘chaos’,  al de drankjes van een groot gezelschap naast ons doorberekend, iets wat we gelukkig wel op tijd zagen.