22 Oktober Loenen aan de Vecht

Prachtig plaatsje. Ook de aanlegplek. Met water deze keer.

Op het moment dat we de toegang naar de Nieuwe Wetering voorbij voeren, zeiden we tegen elkaar: “Daar gaan wij morgen heen.”
En toen? Wat is dat smal!

Aangekomen hier, hebben we meteen de waterkaart op tafel gelegd. Hoe breed, of beter gezegd hoe smal is dat water daar. Wat mag er maximaal door. Maximaal 3,4 meter! En dat zijn wij precies! Wel zonder de stootwillen! Dus strak er tussendoor? Nou dat doen we dus maar niet! En hebben we wederom onze route aan moeten passen, is het niet vanwege een stremming, een gesloten brug, dan is het wel een breedte van een kanaaltje wat ons tegenhoudt. Voortaan dus ook maar de maximale maten van de diverse waterwegen bekijken en indien nodig noteren. Dus wordt als we toch de rest van de route willen doen, het Amsterdam-Rijnkanaal.  Wij vinden dat prima, golven vinden wij niet erg, maar Blacky wel. Zal wat worden met hem. En hij was al zo ziek een paar dagen geleden….

21 Oktober Breukelen (ill.incl.)

Boodschappen bij Dirk van de Broek gedaan. Het is geen AH, ook geen Jumbo maar verder, op mijn Duitse brood na, hadden ze er alles. En aangezien we een abonnement hebben op grasmaaimachines, kwam er eentje vlak voor wij vertrokken met onze fietsen voorbij. Dus Hondenpoep? Weg!

Het weer is werkelijk schitterend. En nu met die zon op al die mooie herfstkleuren kan onze ervaring met deze Vecht niet stuk. Gisteren realiseerden wij ons, dat we hier in de jaren tachtig ook al met ons, toen een klein, bootje hier gevaren hebben. Zo’n mini slootje als de Kerkvaart doorvoeren. Nu veel te smal voor onze huidige boot, maar verder is er uit die tijd niet veel bij ons meer blijven hangen. Vanuit Maarsen zijn we naar Breukelen gevaren. Om de resterende boodschappen bij AH te doen. Gelukt overigens. Tijdens onze fietstocht daarheen kwamen we langs de markt. En natuurlijk even een stop gemaakt. Al was het maar om onze geitenkaas voorraad aan te vullen. Oude, jonge en blauwgeaderde, het was er allemaal!  Heerlijk.
Bij terugkomst, net op het moment dat we onze boodschapjes aan het opruimen waren, stopt er hier aan de kade een auto, en……stappen Leen en Ina uit! Wat een surprise. Ze zijn aan het oppassen in Loenen, op hun kleinkinderen. Vandaag (22-10) gaan we kijken of we gezamenlijk een koffierondje kunnen doen. Komen ze twee minuutjes eerder langs, dan waren we er (nog) niet. Toeval?

19 Oktober (vervolg) Loosdrechtse Plassen (ill. incl)

Het lijkt wel of we steeds meer geroutineerd worden in het wassen. Jaren geleden trokken we er een hele dag vooruit. Lunch meegenomen om de tijd te kunnen overbruggen.  Nu, kwamen we begin van de middag aan bij het Recreatiecentrum Mijnders, even geïnformeerd hoe dat moest en waar die wasserette was, en om kwart voor zes lag alles gevouwen en opgeborgen in de diverse laden en kasten. En dat van 5 vijf wassen!
Eergisteren de Oude Vecht, vandaag de Vecht zelf. In een woord een fantastische rivier. Prachtige plaatjes zijn er van te maken, het een nog mooier dan het ander. Als je er voor zou gaan zitten schiet je zo 8 giga vol op je kamera.

Ongelooflijk. De mooiste klapbruggetjes in een ambiance waar de tijd heeft stil gestaan. Geflankeerd door enorme treurwilgen. En gelukkig regelmatig een zonnetje erbij. Je weet soms niet waar je kijken moet. Je vergeet gewoon te fotograferen.

20 Oktober Maarssen

Vandaag de tocht over de Vecht voortgezet.
De ene villa nog groter dan de ander, en dan die prachtige theehuisjes aan de waterkant.

Tenminste ik denk dat dit zulke huisjes zijn.
We zijn een beetje van onze Stellingroute afgeweken, maar dit is wel slagroom op de taart van een vaartrip. Dit stuk doen we, niet daarom, maar wel twee keer. Omdat we terug naar onze route gaan van af Nieuwersluis. Morgen. Eerst nog even boodschappen doen, voor een week, en dan gaan weer verder schooieren….
Nog even een klein dipje van deze week melden. Gisteren was Blacky ziek, behoorlijk ziek zo te merken. ’s Morgens dacht ik zo kijkend naar hem toen hij het achterdek naar water aan het afsnuffelen was, als die maar niks raars zo naar binnen veegt. Allerlei plaatsen, bovenkant lamp, deksel van de viskoffer, de zijwand van de grote bak voor de touwen, en dan in eens gooit hij al zijn eten eruit. Dus toch iets wat niet goed was mee gedronken? In ieder geval was hij heel zielig. In de loop van de middag kwam hij toch weer stukje bij beetje bij de les, had weer interesse in zijn omgeving, en ’s avonds leek hij weer het ventje geworden te zijn. Vanmorgen vrat die weer als een wolf, gelukkig maar anders krijgt hij zijn medicijnen niet binnen. En nu heeft hij nog steeds praatjes voor tien, maar het achterdek mag hij van ons voorlopig niet op. Vooral te koud, en dan zeker dat water wat hij oplikt.
We liggen nu in Maarssen aan een graskantje, en wij maar denken dat we enigen zijn die nog zo laat in het jaar varen. Om acht uur, in 't donker dus, liggen we er met z’n vieren.
Een nadeel van zo’n grasperk….. men laat zijn hond er ook op uit. Gevolg? Ja hoor Jaap stond inderdaad midden in zo’n…… getverderrie. Dat wordt oppassen morgenochtend als we de fietsen afladen en opstap gaan. Zowel bij vertrek als bij terugkomst.

19 Oktober Overmeer

En dan ineens, gisteren, tijdens een giga storm met regenvlagen, geklop op de deur. Staat een meneer zwaar ingepakt, handschoenen aan, blijkt het geld om hier te mogen liggen op te komen halen. Dat niet alleen, hij heeft ook eieren en kaas in de aanbieding. Niet nodig en toch gekocht. Zo’n compleet rond kaasje, met “jas”, waarvan de man zei, als u echt oude kaas wil, moet u hem gewoon een tijdje bewaren…..Wat betreft de eieren, ben ik na een vervelende ervaring van een rot ei, wat huiverig om ze zomaar onderweg te kopen. Snel op eten, zegt Jaap dat is de beste oplossing. Dus  wij ’s middag aan de omeletten.
Vanmorgen gewekt door gegak van ganzen die hier vlakbij, op elke paal een, overnachten. Waar doe je dat? Alleen op het water en aangezien het al eind oktober is, doen ze dit op een schappelijke tijd. Half acht!
Hierna volgt altijd een procedure, die zich elke dag herhaald. Jaap gaat (alleen als het koud is) de kachel aansteken, de generator starten en Blacky te eten geven. Ik schud ons bed op, alles open leggen om te kunnen luchten, gordijnen openen en Blacky’s bak verschonen. En het grind wat hij naar buiten de bak heeft gelopen met onze kleinste stofzuiger wegwerken. Dan water opzetten voor thee, en boterhammen roosteren, tafel dekken en ontbijten. Koffie drinken. Elke dag weer.
Daarna hangt er vanaf wat we gaan doen die dag. Meteen aan de slag, dat betekent aansluitend douchen of door lummelen en lekker niets doen tot we de moed op kunnen vatten om iets “nuttigs” te gaan doen. Voor vandaag weten we het wel. Op naar een haven met een wasmachine en droger. Graag een paar machines, want we hebben natuurlijk wederom onwijs veel was. Ons plan is om naar Mijnders Recreatiecentrum te gaan. Ze zouden daar een Wasserette hebben, dus….? Soppen! Nu! Anders vervliegt de tijd.

18 Oktober Overmeer (ill.incl)

Varen we gisteren de bocht om de Oude Vecht op, horen we ineens iemand ‘Jaap’ roepen over de Marifoon. Zoiets gebeurt wel vaker, en dan is het een start van de ene beroepschipper naar de ander. Toen volgde er: “Lenie Anna”. Tja dan wordt het wel wat serieuzer, wij rond kijken en niemand herkennen, tot we uitleg kregen, per marifoon, wie wat waar en hoe. Erik van de Amer. Het schip en zijn bemanning die we dit jaar hebben leren kennen in België (?). Wij gedraaid en aangelegd tegen een boot van de Provinciale Staten. (Met toestemming) En natuurlijk flink bijgepraat, tenslotte was ons laatste contact, per e-mail, van uit St Jean de Losne geweest. Zij zijn, geheel onverwacht, door gevaren naar de Middellandse Zee en zelfs een stuk op het buiten water geweest. Van de stremming op het canal Vosges, tot 29 augustus, die was hij op tijd voorbij, en hoorden we nu wat er de reden van het oponthoud was. Een kapot gevaren sluis en niet de lage waterstand zoals wij eerst dachten. En ondanks dat ze 1,35 meter steken, hebben ze nergens last gehad. Overal genoeg water. En die Rhône? Die was een peace of cake door dat lage water. Zowel heen als terug. Dat is vaak wel anders……

Na de koffie stop met de Amer zijn we door gevaren naar vlakbij het dorpje Overmeer. Een mooi plek met een mogelijkheid om de fiets te pakken en een toertje te maken. Het was tenslotte een van de laatste mooie dagen voorlopig. Vlakbij is een kaasboerderij en Jaap wilde wel eens eindelijk een echt oud stuk kaas kunnen kopen. Aangekomen bij de boerderij, was er niemand te zien en ook geen openingsuren, trouwens in het woonhuis zagen we ook helemaal geen enkele beweging. Door gefietst naar Overmeer, ook weer zo’n plaatje van een oud dorpje.

Aansluitend heeft Jaap nog een hengeltje uitgelegd in de hoop een snoekbaarsje te verschalken. Maar verder dan twee onwijs grote Brasems leverde het hem niets op.
Er komt nog een tijd, dat wie dingen wel gaan eten, was Jaap zijn reactie.
Intussen, het bijna 10 uur in de ochtend, is de verwachte ommekeer in het weer gekomen. Storm en regen, ons hele achterdek ligt vol met afgebroken takjes en blaadjes. Een grote bende. Dat wordt een klus om de afvoerpijpjes bladvrij te maken, anders kan het water niet weg.  En stap je dan het achterdek op, stap je in een zwembad(je).

16-17 Oktober Spiegelplas

Een klein uurtje verder en we liggen in de al zo veel besproken Spiegelplas. Een grintgat van behoorlijke omvang met een ongelooflijk helder water. Verder bijna niemand die hier vaart, alleen wij, en dus een plekje om uit te zoeken was niet zo moeilijk. Eerst hebben we wat inhammetjes bezocht, zelfs een keertje vast gelopen, en weer los gekomen door een stukje achter uit te varen. Het is er prachtig, zo puur natuur.

Of er te vissen valt…… het water is bijna TE helder. Wat mij brengt op nog een vangst van eergisteren. Op een gegeven moment ging de pieper van een van de hengels af en een enorme paling, pols dik en zeker een meter lang aan die hengel. Aangezien Jaap zijn hengels op het bovendek heeft staan, moet ik via de deuropening het spul helpen er uit te halen. Schepnet klaar leggen, verlichting etc. Gelukt, de paling in het schepnet maar nu overhevelen naar het leefnet en? Een flinke kronkel en langs het leefnet de vrije wereld weer in. “Ach”, zegt Jaap, “je mag ze niet vangen en bovendien die dikke smaken niet lekker….”

17 Oktober Spiegelplas

Inderdaad niets gevangen, zoals Jaap al had verwacht. Dus gaan we de Spiegelplas weer verlaten. Moet een beetje opschieten nu, want  vanaf 10 tot 11 wordt er geschut in de Zanderijsluis, of anders pas aan het eind van de dag weer. Intussen is het behoorlijk mistig aan het worden buiten. Kan dus nog spannend worden.

Ons plan is om vandaag ergens langs de Vecht aan te meren.

 

 

14-15 Oktober Uitermeer (Vecht) (incl.alle ill.)

De zon is de hele dag gebleven. Het was alleen net niet lang warm genoeg om tijdens de vaartocht ook nog op het achterdek te blijven zitten. Bovendien waren er nog wat lage bruggen en wordt het steeds goed oppassen dat je je hoofd tijdig omlaag brengt.

De vaart meandert door een vriendelijk uitziend landschap. Met hier en daar wat kleine dorpjes, molens en weide met deze keer heel veel koeien. Het Holland waar we allemaal zo van houden. De huisjes die we zien zijn vaak een mengeling van steen en hout. Tot nu toe nog niet echt een speciale bouwstijl kunnen ontdekken.

In het verleden zijn de brug en sluisgelden voor een heel groot gedeelte met het verhogen van de diesel prijs (van rode naar witte diesel) komen te vervallen. Maar soms kom je toch nog een financiële verplichting tegen. Meestal gaan de betalingen gewoon van hand naar hand, maar in Weesp nog op de ouderwetse, nostalgische, romantische manier, het klompje aan een hengel.
Nu liggen we aan een steiger, zonder oeververbinding, maar wel in een heel mooi en rustig gebied. En aan de overkant…………. een fort! Fort van Uitermeer. Toeval, want we hadden er niet speciaal op gezocht.

 

 

Bezoeken is verder wat moeilijk, door het ontbreken van een mogelijkheid om aan de kant te kunnen stappen hier.

Gisteravond heeft Jaap eindelijk een hengeltje kunnen uitgooien hier. En? Ja, een snoekbaars(je)! Met nog heel veel ander klein spul.

 

Vandaag zijn we richting Nigtevecht gevaren op zoek naar een ander leuk plekje. Echter dit is intussen door de jaren heen ingevuld, deels dan, door woningbouw in ieder geval wat wij ons ervan konden herinneren, vonden we niet meer vrij om aan te leggen. Terug de Vecht af, maar is dat erg? Nee, het is van de mooiste rivieren van Nederland. En dan met die prachtige zon erbij.

15 Oktober Uitermeer
(niet ver van Zanderijsluis)
Pal voor een Thais restaurant. Dus …. Inderdaad gisteravond Thais gegeten. Voortreffelijk. We kunnen het niet laten, als we van uit het restaurant onze boot kunnen zien liggen, zijn wij er klant!
Vandaag blijven we hier. Het weer blijft maar mooi en dat is dus een reden om vandaag op de fiets te stappen en de omgeving te gaan verkennen. Misschien dat we het fort, hier op de kaart te zien recht tegenover ons, gaan bekijken. Fort Hinderdam. Zijn benieuwd of het eentje uit de stellingroute is.
Het blijkt inderdaad eentje van de Stellingroute te zijn, maar vanaf de weg is er niets van te zien. Was ook de bedoeling vroeger, maar dat geldt toch nu niet meer, jammer. De fietstocht er heen was wel fantastisch. ’t Is toch net of je door en in een Nederlands schilderij fietst. De zon doet er natuurlijk heel veel aan, maar al die oude boerderijtjes maken de plaatjes wel compleet. Ik denk wel dat de melkbussen die we onderweg zagen staan, als of ze nog opgehaald moeten worden, een beetje nep zijn.

Morgen gaan we naar de Spiegelplas, althans dat is ons plan. We moeten hier weg, aangezien het een vast ligplaats betreft van een schip  wat een weekje voor onderhoud weg was. Hadden wij even geluk……