7 Juli Einville-au-Jard, 8 Juli Parroy en 9 Juli Xures

Zo zie je in geen dagen, weken huurboten, Loca’s noemen we ze, en dan ineens wel dagelijks een stuk of tien. Hele theorieën hebben we al opgezet, over het eerst een hype zijn en dan is de lol er in eens af. Wat wij niet zo gek vinden als je de prijzen, onze herinnering uit 2003 was 2000 euro per week, bekijkt. Alle boten worden dan ook bevaren met meerdere gezinnen per boot. Diverse portemonnees dus. Hier in Einville liggen, lagen er gisteravond uiteindelijk vijf. Vanmorgen zijn de eerste al weer vertrokken, we hebben er een paar mensen van gesproken, en zij vertelden dat ze morgenochtend de boot weer in moesten leveren. En zo te horen was dat nog een fikse klus, alleen al door de sluizen die ze voor de boeg hebben. Jaap werd gestrikt, zo verkouden als die was, nu is het gelukkig een stuk minder, om een klusje op een van die boten te doen. Een scharniertje ergens vanaf halen en of hij een zekering, die stuk was gegaan bij ze, op voorraad had. Alles lukte.
Zo dadelijk gaan we kleine boodschappen doen bij Proxy, althans dat zijn we van plan. Laten we in ieder geval genoeg tassen meenemen, want we hebben wel niet zo veel nodig, maar voor je het weet zijn het ineens toch weer balen aan boodschappen. Hoe dat toch komt? Nou, zegt Jaap, kijk maar nog ons figuur…..

8 Juli Parroy

In Einville bij Proxy hadden we zo’n lieve  ervaring. We waren onze boodschappen van het ene mandje in een volgend mandje aan het overhevelen, toen de winkeldame ons aankeek met een blik van: “Wat doen die twee nou?” Ik murmelde wat: “Pour transport ..”en wees naar onze fietsen die voor de winkel stonden. Zij op haar beurt weer een heel verhaal naar een man die aan het vakkenvullen was,en toen naar ons: “Zullen we het even brengen naar jullie boot?” Nee, hoor we; doen het op de fiets, maar “tres gentil”. Ze deed nog een extra poging, en toen gaf ze het op. Ontzettend aardig, en het was helemaal niet zoveel. We zijn wel grotere hoeveelheden gewend.
We hadden in ieder geval weer de nodige flessen water op voorraad.

9 Juli Xures

Van Einville naar Parroy, ook weer een prachtige aanlegsteiger met elektriciteit en water, maar niet gratis. Tien euro per dag, inclusief douches en toilet. Handig als je dat niet aan boord hebt. Verder is er helemaal niets aan winkels in de buurt, en daar hebben ze, wie (?) iets opgevonden.

Een soort Franse SRV wagen. ’s Morgens zo rond half negen staat er een grote kar luid toeterend te vertellen, dat je langs kan komen om inkopen te doen. Brood, maar dat niet alleen dus, heel veel andere zaken, zoals blikgroente, kruideniersartikelen en zelfs wat vlees en diverse soort beleg. Komt elke dag langs, behalve maandag. En op vrijdag verschijnt er zelfs een slager! Bij de haven is er een minicamping, dus verblijf je langer daar dan hoef je niet moeilijk te doen voor je dagelijkse boodschappen. Luxe hoor! Maar tien euro is tien euro, dus voeren we verder. Nu liggen we in Xures. Een nog kleiner gehucht dan Parroy. En ontzettend stil. Geen auto te horen hier. Alleen maar vogeltjes. En een beetje wind. Gelukkig, dit laatste, anders was het bloedheet vandaag geweest. Terwijl er volgens de Nederlandse weerberichten over Frankrijk een heel ander plaatje gaven.

We zijn nog een eindje wezen fietsen, maar die korte stevige hellinkjes waren niet aan mij besteed. Mijn tong hing geregeld op mijn schoenen en ben stukjes gaan lopen in plaats van fietsen. Na een paar van die heuveltjes vond ik het welletjes en zijn we terug gegaan. Maar het bos was prachtig en zelfs een paar bosbessen kunnen plukken.  

Morgen gaan we naar Bataville. Ik heb via de laptop geprobeerd om er een supermarkt te vinden daar, maar raakte verwikkeld in allerlei schoenaanbiedingen. Niet zo verwonderlijk met zo’n plaats waar zie IETS met schoenen blijken te hebben…(hihi).

6-7 Juli Crevic/Einville

Weer zo’n mooi idylisch dorpje ontdekt. Met een aanlegplek voor zeker vijf boten. Jammer genoeg liggen die er nu ook. Ja, wij zijn een beetje ego….etc. hier wilden we wel alleen liggen. Maar mooi, dat vinden die vier andere schepen het ook….
Intussen zijn zij al weer weg, op weg naar Straatsburg? Waarom zou je anders zo vroeg vertrekken?
Onze dag is met brood uit een aangrenzend dorp gekomen. Jaap was verteld dat op een bepaalde plaats op een bepaalde tijd er een auto met brood zou staan. Aangekomen op die plek, staat er niemand  te wachten, waarop Jaap op de pedalen is gaan staan en het vorige dorpje, slechts een paar kilometer hiervandaan, die bakker op is gaan zoeken. Resultaat? Wederom vers stokbrood gescored!
Het weer is prachtig. Zonnetje en een paar wolkjes in de lucht als voorbode voor voorspeld ander weer?

Iets anders. Als je naar het water kijkt van het Canal Marne au Rhin, wordt je steeds in de luren gelegd omdat de stroomrichting contra aan het verval is. Komt dat door de wind? Die is er niet! Wat dan. In 2003 toen we hier ook voeren, vertelde iemand wat de werkelijke reden is. Bij elke sluis hier, tot hoever weet ik niet, zijn ze allemaal voorzien van een pompstation, dat het water van beneden naar boven brengt. Het kanaal kent geen mogelijkheid om vanaf een rivier water toe te voegen. Of het zou de Meurthe moeten zijn. Echter dat is een heel klein stroompje water en zal niet als backup voor het water tekort kunnen dienen.

 

Einville

Jaap is nog steeds verkouden en het restaurantje hier vlakbij zal het zonder onze klandizie moeten doen. We liggen nu in Einville een kleine zeven kilometer verder na Crevic. De Proxy hier zullen we wel gaan zien. Ons drinkwater raakt een beetje op door dat warme weer van de laatste dagen.

4 Juli Dombasle sur Meurthe

Als ik iets zou kunnen vermelden over gisteren, zou het het weer kunnen zijn. Gelukkig dat we indertijd die Bimini na jaren wikken en wegen toch gevonden en gekocht hebben, want wat is dat heerlijk om daar tijdens de vaart in de zon onder te kunnen zitten. En tot nu toe is hij ook nog op een juiste hoogte, terwijl we daar toch zo onze bedenkingen over hadden. 3,5 meter is de opgegeven brughoogte en onze kap zou op een hoogte van 3,6 meter staan dus…..

Bij de Auchan , even buiten Nancy, hebben we 120 liter Diesel en een Gasfles omgeruild voor een volle. Niet dat die leeg was, maar zo komen we er tot mee in Nederland en thuis.
En net toen we onze eerste sluis hadden gedaan, zagen we een Intermarche plus tankstation. Veel makkelijker te bereiken dan die Auchan in Nancy. Meteen genoteerd voor de toekomst (?).
Intussen zijn we richting Saar-Kolenkanaal op geschoven,15 kilometer van Nancy vandaan en liggen bij een schattig dorpje, slechts in de verte te zien, maar net niet mogelijk om goed te kunnen tekenen. Verrekijker nodig!
Ik geloof niet dat ik het al ergens geschreven heb. Onze fietsen staan zo voor het pakken achterop. En zelfs in the middle of nowhere, is er daarmee vers stokbrood te halen. Heerlijk! Elke dag!
Of het nu kwam door het feestje op de steiger en de bijbehorende afkoeling gedurende de avond, maar Jaap is snotverkouden. Neus, ogen, met stromen vocht eruit. Grote zakdoeken gelukkig genoeg aanwezig.

3 Juli Nancy

Wat begon als een druk gesprek tussen een paar boot bezitters, wie wat deed en wat toch eigenlijk niet kon, maar toch snel opgelost werd, ging over in een stevig feestje hier op de steiger achter en naast onze boot. We konden zo aanschuiven. Natuurlijk na een uitnodiging. “Ook een glaasje?” en daar bleef het niet bij. Heel veel glaasjes van bekend en onbekende drankjes zowel van oorsprong als van samenstelling. Iedereen werd allengs vrolijker en vrolijker en het Frans, plus ook nog Engels kwam er nog nooit zo soepel uit. Een aantal Franse mannen hebben hier soms hun woning verruild voor een boot hier in deze haven. Veel gezelliger, zeggen ze. In een appartement spreek je zelden iemand en waar kan je zoiets als gisteravond organiseren  bij of in een stenen huis ergens in Nancy? Bovendien ook nog veel goedkoper.
Het was een zeer gemengd gezelschap. Bijzonder te vermelden is dat een van de Engelse gasten een man van 32 jaar, hier kwam omdat de boot van zijn vader hier in de haven is geëindigd, dit na een desastreuze ervaring in een sluis. Hangen aan de touwtjes tijdens het zakken. De beschrijving was zeer heftig. Met als gevolg dat Pa zei, stik maar met die boot, ik ga terug. De zoon is nu hier en piekert er niet over weg te gaan. Voorlopig wil hij hier een jaar blijven. Praktisch zoals ik dan ben, roep ik: “Werk?”
“Nee, ik zie wel!”
“Leven van de zon?””
“Ja zoiets!”

Verder kwam er nog man met zijn domicilie in Madagaskar met een hoop verhalen, die niet voor de kleinere mensjes onder ons geschikt zijn om in de weblog weer te geven…en hier in een Peniche ook in  deze haven woont. Elk jaar een paar maanden en dan terug naar Madagaskar. Een bijzonder figuur. Op een gegeven moment kwam hij met iets als een grote koffer aan een schouderriem, aanwandelen, en zo te zien was dat geheimzinnige ding behoorlijk zwaar, en pakte daar een schitterend oud orgeltje uit. Zijn verhaal was dat deze orgeltjes zo’n twee honderd jaar geleden verstrekt werden aan Oostenrijkse oorlogsslachtoffers, waarmee ze dan een living kon verdienen. Het orgeltje bestond uit een kast, een slinger om het “boek” te transporteren en lucht door de pijpen te laten blazen. Uniek om mee te maken.

1-2 Juli Nancy

Uitstekend boodschappen kunnen doen gisteren. We worden oud, als we ons realiseren dat fietsen voor ons wat lastiger wordt in dit hedendaagse verkeer….Je wil er niet aan, maar uit voorzichtigheid blijf je extra oppassen. Maar dat terzijde.

In de haven van Nancy is het een komen en gaan van schepen. Nog steeds. Nancy heeft ook wel wat om te bezoeken, neem bijvoorbeeld het plein van Stanislas, een paar minuten hier vandaan. Verder lijken er bijzondere activiteiten hier op de havenkade te gaan plaatsvinden. Er staan wel 15 tenten. Ik heb iets gelezen via Internet over festiviteiten, wat bij meer leek op een politieke protestmars van kunstenaars. Ben benieuwd wat het eigenlijk zal zijn. En wanneer het begint. Vanmorgen heel vroeg, Jaap zei dat ze al om zes uur startten met het opbouwen. Nu is het 10 uur en verder dan die tenten opzetten, allemaal leeg, is er niets gebeurd. Er loopt ook niemand “actief” te doen zo te zien.

Het weer is prachtig. Gelukkig niet heet, waarschijnlijk door het frisse windje dat af en toe flink over de haven waait. Dat betekent waarschijnlijk ook dat mijn Internet verbinding daardoor niet wil werken! Ik blijf het maar een loterij vinden, doet-ie-het-wel-doet-ie-het-niet.

Vandaag  en morgen blijven we hier, om maandag te kunnen tanken bij Auchan, de supermarkt, hier een klein eindje verderop. Zondags is het loket om te betalen gesloten en moet je met een pas, die we niet hebben, betalen.

30 Juni Vervolg Nancy

Het was bijna net zoals we het ons van toen nog herinnerde. In acht jaar tijd was er niet veel veranderd. De kades met de bomen, hier een soort promenade en aan de overkant een mooi parkje. Vooral lekker koel in de zomer. Dat groen maakt de aanblik naar de stad wat vriendelijker. Zit je niet zo tegen die saaie hoogbouw aan te kijken. De vorige keer zaten er wel wat clochards, die hebben we nu (nog) niet gezien. Ik vind dat altijd een beetje bij Frankrijk horen; van die verlopen figuren bij havens. Ze doen geen mens kwaad en zijn (bijna) altijd vriendelijk en voorkomend naar je. Ik geef toe, het ziet er wel netter uit zonder….
Het is een komen en gaan van schepen. Bootjes die met houtjes en touwtjes aan elkaar geknoopt zijn, tot meterslange dure jachten, met een man in strak blauwe pantalon gestoken en wit overhemd aan, staande op de voorplecht, afstandsbediening in de hand een 15 meterlang jacht een box in manoeuvreert.  Veel te groot schip voor een haven als deze. Kleinere scheepjes naast ze kunnen geen kant meer op. En blijkbaar doet ze dat ook niks, want zo’n schipper vroeg in verband met zijn eerdaags vertrek hoe lang die dure “jongen’ zou blijven. Krijgt hij als antwoord, ja dat weet ik nog even niet….
Intussen heb ik lopend de supermarkt hier een eindje verderop gezocht en gevonden. Ik ben daar poolshoogte gaan nemen om te weten te komen waar we aan konden leggen om diesel in jerrycans op ons karretje soepel naar de boot te kunnen rijden. En wat de prijs was. Beide gevonden. Vlakbij 1,368 en daar bij de supermarche 128,9 euro. Wel een behoorlijk verschil. Dus gaan we voor die lage prijs, wat kan, aangezien er ook een aanlegmogelijkheid plus een nette vlakke weg naar het dieselstation was.  Wat ik ook vond was een fietspad naar die supermarche, namelijk langs het water, letterlijk langs het Canal Marne au Rhin, vanaf deze haven tot daar. Wel zo prettig, dat je niet op de fiets tussen dat voorbij razende verkeer hoeft.

 

30 Juni Champigneulles/Nancy

Heerlijk geslapen. Deze nacht was lekker koel, zonder regen en alles, wat vertrouwd open kon blijven staan, stond wijd open. Met af en toe een zacht briesje door de boot. Vandaag 22 graden voorspeld.
Gisteravond bij de Turk hier aan de haven gegeten. Niet zo’n bord kebab uit het vuistje, nee tafeltjes, met glaasjes erop en heel gezellig petieterig restaurantje. En gezellige luitjes. Een had zelfs Duits als derde taal op school geleerd en wilde dat graag met ons spreken, om te kunnen oefenen.

Uit eten geweest: flesje wijn (cotes du Rhone), spiesjes lamsvlees, natuurlijk frites en een zeer gevarieerde sla erbij, stokbrood, sausjes, Jaap ijsje toe en ik een fruitcompote en allebei een koffie met van die zalige extra pure chocolade als garnering. En dat alles voor slechts ……36 euro! Dat maakt alles nog lekkerder!

Nu zijn we een beetje lui. Maar we moeten nu toch echt een beetje opschieten, we willen niet te laat in Nancy aankomen. Het is slechts een paar kilometer en onze planning is zo voor 1 uur daar te zijn. In verband met de beschikbare mooie plaatsen daar.

Nancy
Veel keuze was er niet, maar we hebben een net aanlegplaatsje gevonden.